zh
en
bm
Apa sudah jadi FAM? Revolusi yang tak menjadi! Reformasi bukan lagi pilihan tetapi jadi kemestian!
Published by
Selama ini kita sering menyalahkan jurulatih, pemain atau pengadil apabila prestasi bola sepak negara tidak memuaskan.
Namun laporan yang dibentangkan oleh Timbalan Setiausaha Agung AFC, Vahid Kardany di Petaling Jaya pada Khamis, 4 Jun menunjukkan masalah sebenar mungkin bermula jauh lebih atas daripada itu.
Apa gunanya bercakap tentang revolusi bola sepak, pembangunan akar umbi, liga berkualiti atau sasaran ke Piala Dunia jika asas pentadbiran sendiri mempunyai banyak kelemahan yang belum diselesaikan?
Audit AFC bukan sekadar menegur satu atau dua kesilapan teknikal. Ia mendedahkan masalah yang boleh dianggap sebagai penyakit kronik dalam organisasi.
Struktur tadbir urus dikatakan wujud di atas kertas, tetapi tidak benar-benar dilaksanakan. Dalam bahasa mudah, peraturan ada, tetapi tidak dijadikan amalan.
Lebih membimbangkan, kuasa didakwa tertumpu kepada beberapa individu tertentu sehingga garis pelaporan rasmi menjadi kurang berfungsi.
Sebuah organisasi moden tidak boleh bergantung kepada individu semata-mata. Sistem perlu lebih kuat daripada mana-mana individu.
Jika seseorang meninggalkan organisasi dan segala pengetahuan turut hilang bersamanya, itu bermakna institusi tersebut gagal membina ketahanan dalaman.
AFC turut mendapati banyak fungsi kritikal bergantung kepada individu dan bukannya kepada proses yang tersusun.
Ini ibarat sebuah pasukan yang hanya bergantung kepada seorang pemain bintang. Apabila pemain itu tiada, seluruh pasukan hilang arah.
Satu lagi isu besar ialah ketiadaan pelan perniagaan tahunan, kalendar aktiviti dan laporan prestasi pada peringkat jabatan.
Dalam dunia korporat, perkara seperti ini dianggap asas. Tanpanya, sukar untuk mengukur sama ada sesebuah organisasi bergerak ke hadapan atau sekadar berjalan di tempat yang sama.
Lebih pelik apabila terdapat polisi yang sudah dirangka tetapi tidak pernah diluluskan secara rasmi.
Polisi yang tidak diluluskan sebenarnya hanyalah dokumen. Ia tidak mempunyai kuasa dan boleh dipertikaikan dari sudut undang-undang.
AFC juga mendedahkan tiada kerangka pengukuran prestasi yang jelas dalam jabatan-jabatan FAM. Persoalannya, bagaimana prestasi boleh dinilai jika ukuran prestasi itu sendiri tidak wujud?
Kakitangan pula dikatakan diberi tanggungjawab tambahan tanpa semakan kapasiti kerja dan tanpa penyelarasan
ganjaran yang sewajarnya.
Keadaan seperti ini akhirnya menyebabkan keletihan organisasi, menjejaskan motivasi dan mengurangkan produktiviti.
Namun mungkin dapatan yang paling merisaukan ialah kewujudan budaya ketakutan dalam organisasi.
Dalam mana-mana organisasi yang sihat, pekerja perlu berani menyuarakan masalah sebelum ia menjadi krisis. Jika kakitangan takut bersuara, masalah kecil akhirnya akan menjadi bom jangka.
Audit AFC turut menyentuh kegagalan membentangkan bajet tahunan kepada kongres sejak tahun 2016.Ketelusan kewangan bukan pilihan. Ia adalah kewajipan bagi organisasi yang menguruskan kepentingan awam dan pembangunan sukan negara.
Pada masa yang sama, Malaysia juga didedahkan sebagai antara negara ASEAN yang tidak mempunyai wakil kelab profesional dalam struktur keahlian badan induk bola sepak.Sedangkan di negara-negara jiran seperti Indonesia, Thailand dan Vietnam, kelab mempunyai suara dalam proses membuat keputusan.Hakikat ini menunjukkan bahawa struktur pentadbiran bola sepak Malaysia sudah lama memerlukan penyesuaian dengan realiti bola sepak moden.
Sebab itu kelulusan statut baharu FAM sebenarnya bukan penamat, tetapi permulaan kepada perjalanan yang jauh lebih mencabar.
Apa yang penting sekarang bukan sekadar meluluskan pindaan di dalam dewan kongres, jauh lebih penting ialah memastikan setiap perubahan benar-benar dilaksanakan.
FAM perlu membina budaya baharu yang berteraskan akauntabiliti, ketelusan dan profesionalisme. Semua laporan prestasi, bajet tahunan dan pelan strategik wajar diterbitkan secara berkala kepada ahli gabungan dan penyokong.
Selain itu, audit bebas perlu dijalankan setiap tahun, jawatan-jawatan penting perlu mempunyai had penggal yang jelas dan sistem semak imbang perlu diperkasakan supaya kuasa tidak tertumpu kepada mana-mana individu.
Akhirnya, reformasi sebenar bukan tentang siapa memegang jawatan atau siapa menang perdebatan dalam kongres.
Reformasi sebenar ialah apabila FAM berubah daripada sebuah organisasi yang bergantung kepada individu kepada sebuah institusi yang kukuh, telus dan dihormati.Jika keberanian untuk berubah benar-benar wujud, laporan AFC ini mungkin akan dikenang bukan sebagai detik memalukan, tetapi sebagai titik mula kebangkitan baharu bola sepak Malaysia.
Justeru cadangan pembaharuan menyeluruh yang boleh FAM laksanakan segera:
1. Tubuhkan Jawatankuasa Reformasi Bebas yang melapor terus kepada Kongres.
2. Bentangkan bajet tahunan secara terbuka setiap tahun.
3. Wajibkan laporan prestasi suku tahunan semua jabatan.
4. Laksanakan KPI untuk setiap pengurusan kanan.
5. Perkenalkan sistem perlindungan pemberi maklumat (whistleblower).
6. Audit bebas tahunan oleh firma luar.
7. Hadkan penggal jawatan utama bagi mengelakkan monopoli kuasa.
8. Libatkan kelab profesional dalam proses membuat keputusan.
9. Wujudkan pangkalan data pengetahuan organisasi supaya tidak bergantung kepada individu tertentu.
10. Publikasikan pelan strategik lima tahun yang boleh dinilai oleh penyokong dan pemegang taruh.
Tetapi jika reformasi diterjemahkan kepada tindakan, budaya kerja dan akauntabiliti, inilah peluang terbaik dalam sejarah untuk membina semula kredibiliti bola sepak Malaysia dari akar hingga ke puncak. - KitaReporters
